6875046E-EEAB-41ED-9043-39282E50A03B_1_201_a.heic

In deze autobiografie beschrijft Emma haar hobbelige leven vanaf twaalfjarige leeftijd. Ze heeft altijd wel het gevoel gehad dat er iets met haar aan de hand was, maar wat? Emma heeft vele mentale worstelingen gekend die haar leven niet makkelijk hebben gemaakt. Dit heeft haar gevormd tot wie zij nu is. Als jong meisje was zij al op zoek naar coping mechanismen om met het leven te kunnen omgaan omdat zij niet goed kon meekomen in het reguliere leven. Je zou kunnen zeggen dat Emma verdwaald was in dit leven, op zoek naar haarzelf en verbinding met andere mensen. In dit boek beschrijft zij haar leven en de weg naar haar autisme-diagnose.

Schrijven en mensen helpen/ondersteunen zijn dingen die ik heel graag doe. In juni 2021 heb ik mijn verhaal op papier gezet door middel van het schrijven van een autobiografie, ‘Meer dan ik denk’.

Ik voelde een grote drang en urgentie om mijn verhaal met de wereld te delen. Via social media kwam ik erachter dat er nog een hoop vrouwen zijn die vaak een late diagnose autisme krijgen, mede omdat het zich bij vrouwen anders en subtieler kan uiten, waardoor het ook vaak over het hoofd wordt gezien. Daarnaast bestaan er rondom autisme nog vele stigma’s die nodig doorbroken moeten worden. De doelen van het schrijven van mijn boek waren dan ook om mentale gezondheid in zijn algemeenheid meer bespreekbaar te maken, de kracht te laten zien van het delen van kwetsbaarheden, meer bewustwording te creëren voor vrouwen met autisme en als laatste steun te kunnen bieden aan mensen met een soortgelijk verhaal of herkenningspunten. Hen te laten weten dat ze niet alleen zijn.

 

OVER MIJN BOEK 'MEER DAN IK DENK'

Inmiddels ben ik 35 en pas twee jaar geleden, toen ik 33 was, heb ik de diagnose autisme gekregen. Vooral vanaf tienerleeftijd liep ik tegen een hoop dingen aan. Op school, met leren, met sociale contacten en met mijn ontwikkeling op het gebied van jongens. Hierdoor heb ik al op jonge leeftijd te maken gekregen met vele mentale worstelingen. Ik had zelf altijd wel het idee dat er iets niet klopte en misschien iets aan de hand was, maar ik had nooit een idee wat. Zelf heb ik nooit aan autisme gedacht. Als ik al aan autisme dacht, dacht ik aan het stereotiepe beeld dat er vaak heerst, namelijk dat iemand je niet aankijkt, sociaal erg onhandig kan zijn en bijvoorbeeld geen inlevingsvermogen heeft. Aangezien ik me hier niet in kon vinden, heb ik er nooit over nagedacht dat ik het zou kunnen hebben.

Over mijn leven en de weg naar mijn diagnose autisme heb ik een boek geschreven, ‘Meer dan ik denk’ dat op 25 juni 2021 is uitgekomen. Ik heb dit boek geschreven om het praten over mentale gezondheid te normaliseren, om meer bewustwording te creëren voor vrouwen met autisme en om bepaalde stigma’s te doorbreken. Je hoort namelijk zo vaak dat het bij vrouwen pas laat ontdekt wordt.

Mijn boek gaat over zoveel meer dan autisme omdat ik tenslotte 33 jaar lang onwetend was. Mijn boek bevat vele thema’s, waaronder de middelbare school, leren/studeren, alles over mijn jeugd en adolescentie, eenzaamheid, vriendschappen en sociale contacten, daten, werken, coping mechanismen die ik ontwikkeld heb, zoals dwang/smetvrees, etc. Ook schrijf ik alles over het moment dat het balletje ging rollen, hoe mijn onderzoek eruit zag, wat het hebben van de diagnose mij gebracht heeft en hoe het bij mij eruit ziet. Ik hoop ook dat anderen steun zullen vinden door het lezen van mijn verhaal.